7000 km przez Amerykę Południową: kamperem z Atakamy do Punta Arenas

Chris w kasku i z wiosłem stoi na głazie w rzece i trzyma pod pachą żółty Delta MX
Grudzień 2024 – styczeń 2025 Chris z Delta MX nad Río Blanco, Chile

Ponad pięć tygodni, dwa kraje, około 7000 kilometrów: w grudniu 2024 polecieliśmy do Chile, w San Pedro de Atacama odebraliśmy mały wynajęty kamper i dojechaliśmy nim aż do Punta Arenas nad Cieśniną Magellana. Pustynia i słone laguny, Ruta 40 przez Argentynę, rwąca woda koło Villarriki, las deszczowy i wulkany przy Carretera Austral, marmurowe jaskinie i trzy dni w dziczy Parku Narodowego Perito Moreno. Tutaj opowiadamy ci całą podróż – z mapą, mnóstwem zdjęć, naszymi wskazówkami i wszystkimi filmami.

Trasa
około 7000 km
Okres
gru 2024 – sty 2025
Kraje
Chile i Argentyna
Pojazd
Kamper Wicked „Schrotti”
Przejścia graniczne
4
Packrafty
Rebel Duo, Delta MX

Nasza trasa

Nasze zdjęcia do dziś mówią nam, gdzie byliśmy danego dnia. Mapa pokazuje etapy podróży i w przybliżeniu trasę, którą przejechaliśmy ze Schrottim. Z Santiago do Calamy polecieliśmy samolotem.

ARGENTINA123456789101112131415161718SantiagoSan PedroPurmamarcaRuta 40UspallataSiete TazasPucónHornopirénChaiténPuyuhuapiPerito MorenoRío GallegosPunta Arenas
Nasza trasa z Atakamy do Punta Arenas, grudzień 2024 – styczeń 2025
  1. 7–9 grudnia · Santiago de Chile

    Przyjazd po długiej podróży, dwie noce w hotelu.

  2. 9–12 grudnia · San Pedro de Atacama

    Lot do Calamy, odbiór Schrottiego, Valle de la Luna i Laguna Cejar.

  3. 12 grudnia · Paso de Jama

    Pierwsze przejście graniczne wysoko w Andach, z Chile do Argentyny.

  4. 12 i 13 grudnia · Purmamarca

    Kolorowe góry i kemping z bardzo serdecznym właścicielem.

  5. 14 i 15 grudnia · Ruta 40 do Cafayate

    Szuter, przeprawy przez rzeki i Quebrada de las Flechas.

  6. 16 grudnia · Ruta 150 w prowincji La Rioja

    Pierwsza wielka góra butelek przy kapliczce Difunta Correa.

  7. 16 i 17 grudnia · Uspallata i powrót do Chile

    Przez Andy z powrotem do Chile, z dwunastoma godzinami czekania na granicy.

  8. 17 i 18 grudnia · Radal Siete Tazas

    Wodospady, kemping nad Río Claro i ptasznik.

  9. 19 i 20 grudnia · Villarrica i Pucón

    Rwąca woda na Río Toltén i jezioro Villarrica u stóp wulkanu.

  10. 21 i 22 grudnia · Hornopirén

    Promem przez fiordy do Caleta Gonzalo.

  11. 23 i 24 grudnia · Pumalín i Chaitén

    Las deszczowy, rwąca woda w Delta MX i wejście na wulkan Chaitén.

  12. 24–26 grudnia · Fiord Puyuhuapi

    Wigilia w vanie, potem dzień odpoczynku na kempingu Las Toninas.

  13. 27 grudnia · Marmurowe jaskinie

    Własnym packraftem do Capillas de Mármol na jeziorze General Carrera.

  14. 28 grudnia · Chile Chico

    Przez granicę z powrotem do Argentyny.

  15. 29 grudnia – 2 stycznia · Parque Nacional Perito Moreno

    Szarańcza, trzy dni w dziczy i sylwester w Refugio Archipiélago.

  16. 3 stycznia · Río Gallegos

    Objazd z powodu zamkniętych dróg, wrak statku i pancernik.

  17. 4 stycznia · Pali Aike

    Z powrotem w Chile: pola lawy, gwanako i lis.

  18. 5–7 stycznia · Punta Arenas

    Hostel, pożegnanie ze Schrottim i początek drogi do domu.

Lista pakowania: najważniejsze leci w bagażu podręcznym

Kilka dni przed wylotem wszystko, co miało z nami lecieć, leżało u nas na podłodze: packrafty i wiosła, kaski, kuchenka, aparaty, dron, rzeczy do spania i plecaki. Namiot i większość sprzętu trafiły potem do dużych toreb bagażu rejestrowanego.

W jednej sprawie od razu się zgodziliśmy: to, czego potrzebujemy do spania i życia, leci z nami w kabinie. Karimaty, puchowe quilty i ubrania na zmianę były w naszych plecakach i w małych torbach pod fotelem przed nami. Gdyby bagaż rejestrowany zaginął, i tak moglibyśmy zacząć road trip. Brakowałoby tylko namiotu, a w razie potrzeby kupilibyśmy go na miejscu.

Nasz sprzęt na Amerykę Południową rozłożony na dywanie: wiosła, kaski, worki, kuchenka, aparaty i plecaki
Sprzęt w domu: wszystko, co leci z nami do Ameryki Południowej
Dwie duże torby podróżne i dwa worki jako bagaż rejestrowany na podłodze
Bagaż rejestrowany: namiot i większość sprzętu
Chris leży na podłodze z rozłożonymi rękami, wokół niego plecaki, torby i kurtki do bagażu podręcznego
Chris i nasz bagaż podręczny: rzeczy do spania i ubrania na zmianę lecą w kabinie

W ostatnim filmie serii Chris pokazuje cały sprzęt i to, jak go przewoziliśmy. Zdradzamy też, ile kosztowała podróż.

Nasze filmy są po niemiecku. Na YouTube większość z nich ma automatyczny dubbing w języku angielskim.

7000 km przez Amerykę Południową: koszty podróży, sprzęt i podsumowanie | Dokument vanlife | Road trip odcinek 10

Miniatura filmu: 7000 km przez Amerykę Południową: koszty podróży, sprzęt i podsumowanie | Dokument vanlife | Road trip odcinek 10

Po załadowaniu nawiązywane jest połączenie z YouTube (Google). Ochrona danych

Dojazd przez Atlantę i dwie noce w Santiago

Wyruszyliśmy na początku grudnia: z Amsterdamu przez Atlantę do Santiago de Chile. Na przesiadkę w USA potrzebujesz zezwolenia ESTA, nawet jeśli wcale nie zamierzasz zwiedzać kraju. Loty były długie i męczące, więc do Chile dotarliśmy porządnie wykończeni.

W Santiago zostaliśmy dwie noce, żeby spokojnie dojść do siebie i przyzwyczaić się do lata. Na zewnątrz było ponad 30 stopni, a wieczorem długo było jasno. Dużo chodziliśmy po mieście, z Cerro San Cristóbal patrzyliśmy ponad wieżowcami aż na Andy i zjedliśmy nasze pierwsze completos, chilijskie hot dogi z awokado.

Widok z Cerro San Cristóbal na wieżowce Santiago de Chile, w tle ośnieżone Andy
Santiago de Chile z Cerro San Cristóbal, w tle Andy

Odcinek 1: dojazd, dwa dni w Santiago i pierwsza noc na pustyni.

Road trip 7000 km przez Amerykę Południową: dojazd, Santiago de Chile i pustynia Atakama | Wicked Camper odcinek 1

Miniatura filmu: Road trip 7000 km przez Amerykę Południową: dojazd, Santiago de Chile i pustynia Atakama | Wicked Camper odcinek 1

Po załadowaniu nawiązywane jest połączenie z YouTube (Google). Ochrona danych

San Pedro de Atacama: odbieramy Schrottiego

Trzeciego dnia polecieliśmy do Calamy i pojechaliśmy dalej do San Pedro de Atacama. W punkcie Wicked Campers czekał na nas dom na kolejne tygodnie: mały, kolorowo oklejony Suzuki z kuchnią z tyłu, który niejedno już przeżył. Od razu nazwaliśmy go „Schrotti” (mniej więcej „Złomek”). Po dużych zakupach w supermarkecie ruszyliśmy na pustynię.

Przy odbiorze pracownica pokazała nam na mapie, gdzie można dobrze i bezpiecznie przenocować. O jednym miejscu, zaledwie pięć do dziesięciu kilometrów dalej, powiedziała krótko: „not safe”. Na początku dało nam to do myślenia. Od razu zdradzimy: przez całą podróż nie mieliśmy ani jednej niebezpiecznej sytuacji.

Atakama uchodzi za najsuchszą pustynię świata i dokładnie tak się ją odczuwa: upał, kurz i słońce, które nie robi przerw. W Valle de la Luna wędrowaliśmy po piaszczystych grzbietach i między solnymi skałami, w Laguna Cejar w płytkiej wodzie stały flamingi, a w Valle del Arcoíris czerwone ściany skalne wznosiły się stromo nad nami. Przy Laguna Cejar dopadła nas też pierwsza awaria – całą historię znajdziesz w filmie.

Nocą na pustyni robi się zimno i ciemno jak rzadko gdzie indziej. Przy długim naświetlaniu gwiaździste niebo kreśli swoje kręgi nad skałami.

Panorama piaszczystych grzbietów i solnych skał w Valle de la Luna pod błękitnym niebem
Valle de la Luna koło San Pedro de Atacama
Judith i Chris wiwatują w otwartych drzwiach małego białego kampera Wicked na żwirowym placu
Odbiór w San Pedro de Atacama: oto Schrotti
Biały kamper z otwartą tylną klapą stoi nocą na pustyni, ze środka pada światło
Pierwsza noc na Atakamie
Chris z nerką na ramieniu stoi przy barierce i patrzy na lagunę z flamingami
Flamingi w Laguna Cejar
Judith idzie, maleńka przed wysoką, poszarpaną czerwoną ścianą skalną w Valle del Arcoíris
Czerwone ściany skalne w Valle del Arcoíris
Długie naświetlanie: ślady gwiazd krążą nad skalnym wąwozem na Atakamie
Ślady gwiazd nad Atakamą

Odcinek 2: Valle de la Luna, kąpiel w Laguna Cejar i pierwsza awaria.

Vanlife na pustyni Atakama: awaria przy Laguna Cejar i Valle de la Luna | 7000 km przez Amerykę Południową odcinek 2

Miniatura filmu: Vanlife na pustyni Atakama: awaria przy Laguna Cejar i Valle de la Luna | 7000 km przez Amerykę Południową odcinek 2

Po załadowaniu nawiązywane jest połączenie z YouTube (Google). Ochrona danych

Życie obozowe w kamperze

Nasza codzienność toczyła się przy tylnej klapie Schrottiego: kuchenka gazowa na składanym stoliku, kawa z emaliowanych kubków, wieczorem makaron prosto z garnka, w razie potrzeby na przednich siedzeniach. Rano na pustyni potrzebowaliśmy puchowej kurtki i kaptura, w południe wystarczała koszulka albo nic.

Judith w puchowej kurtce gotuje rano na kuchence gazowej obok otwartego tyłu kampera na pustyni
Rano na pustyni jest zimno: Judith gotuje przy tylnej klapie
Selfie Chrisa i Judith w kapturach z emaliowanymi kubkami, za nimi pustynia w porannym świetle
Poranna kawa na Atakamie
Chris śmieje się z miską jedzenia przed tylną kuchnią kampera z kuchenką i pojemnikami
Życie obozowe: śniadanie przy tylnej kuchni

Przejścia graniczne i kemping w Purmamarce

Cztery razy podczas tej podróży przekraczaliśmy granicę między Chile a Argentyną. Pierwsze przejście, na Paso de Jama wysoko w Andach, było od razu najbardziej emocjonujące: formularze, pytania, pieczątka tu i pieczątka tam. Przekraczanie granicy wynajętym kamperem zawsze jest trochę stresujące. Po drodze spaliśmy na prawie 4000 metrów i wyraźnie czuliśmy rozrzedzone powietrze.

Po argentyńskiej stronie zjechaliśmy do Purmamarki, gdzie góry mienią się czerwonymi, pomarańczowymi i zielonymi pasami. Znaleźliśmy tam mały kemping Señora Carnevala, na którym od razu poczuliśmy się jak w domu. Właściciel był niezwykle serdeczny, a wspólne zdjęcie na pożegnanie było obowiązkowe. Miejsce znajdziesz tutaj w Mapach Google.

Panorama gór w czerwone i pomarańczowe pasy wokół Purmamarki
Kolorowe góry Purmamarki
Judith czyta formularze przed argentyńskim budynkiem granicznym na Paso de Jama z tablicą Paso Internacional Jama
Paso de Jama: formularze przed argentyńskim posterunkiem granicznym
Kamper z otwartymi drzwiami pod zieloną siatką cieniującą na kempingu, w tle czerwone góry
Schrotti na kempingu w Purmamarce
Selfie Chrisa z właścicielem kempingu w Purmamarce, obaj śmieją się do aparatu
Chris z właścicielem naszego kempingu w Purmamarce

Odcinek 3: przeprawa przez Andy, granica, solna pustynia i Ruta 40.

Road trip 7000 km przez Amerykę Południową: Ruta 40, pustynia i awaria | Odcinek 3

Miniatura filmu: Road trip 7000 km przez Amerykę Południową: Ruta 40, pustynia i awaria | Odcinek 3

Po załadowaniu nawiązywane jest połączenie z YouTube (Google). Ochrona danych

Tankowanie na migi: w drodze po Ruta 40

Na stacjach benzynowych nie musisz tankować sam, ktoś robi to za ciebie. Prawie nikt nie mówił tam po angielsku, więc porozumiewaliśmy się na migi. Mimo to za każdym razem dotarliśmy do celu.

Ruta 40 prowadziła nas po szutrze, przez koryta rzek i obok Quebrada de las Flechas, gdzie ostre skalne żebra wystają ukośnie z ziemi. Z góry, z drona, te krajobrazy wyglądają niemal nierealnie.

Pracownik stacji, widoczny od tyłu, tankuje nasz kamper przy małym dystrybutorze w górach
Postój na stacji: tutaj tankują za ciebie
Mały kamper przejeżdża przez płytką, kamienistą rzekę, woda pryska w górę
Schrotti w brodzie
Zdjęcie z drona: ukośnie sterczące skalne żebra Quebrada de las Flechas, między nimi Ruta 40 z małym białym autem
Quebrada de las Flechas przy Ruta 40 z góry
Zdjęcie z drona: biały kamper na piaszczystej drodze przed zielonymi krzakami i jasnymi ścianami skalnymi
Schrotti na Ruta 40

Klaksony w nocy i kapliczki Difunta Correa

Gdy nocowaliśmy na poboczu, wciąż się to powtarzało: przejeżdża samochód albo ciężarówka i trąbi. Na początku bardzo nas to denerwowało. Aż zrozumieliśmy, że kierowcy wcale nie mają na myśli nas. Wszędzie przy drogach stoją małe kapliczki, a wielu kierowców trąbi, gdy je mija.

Szczególnie rzucają się w oczy góry plastikowych butelek. Należą do Difunta Correa: według legendy Deolinda Correa zmarła z pragnienia około 1840 roku na pustyni w prowincji San Juan, a jej dziecko przeżyło przy jej piersi. Wierni stawiają jej butelki z wodą, by już nigdy nie cierpiała pragnienia. Zwyczaj rozpowszechnili przede wszystkim poganiacze bydła, a później kierowcy ciężarówek, dlatego takie kapliczki znajdziesz przy drogach w całym kraju. Źródło: Wikipedia (po hiszpańsku): Difunta Correa, dostęp 16.11.2026.

Zbocze pokryte tysiącami plastikowych butelek z małymi kapliczkami przy drodze
Woda dla Difunta Correa: góra butelek przy kapliczce

Powrót do Chile: wreszcie woda

Za Mendozą przejechaliśmy przez Andy z powrotem do Chile i przez Santiago dalej na południe. I nagle pojawiła się woda. Do tej pory prawie wszystko było suche, a w Parku Narodowym Radal Siete Tazas stanęliśmy nad szumiącą rzeką, która stopniami spada przez zielony wąwóz.

Na kempingu nad Río Claro wieczorem mieliśmy gościa: dużego, owłosionego ptasznika. Nie potrafimy z pewnością powiedzieć, jaki to gatunek.

Dwa wodospady spadają jeden nad drugim do zalesionego wąwozu z zieloną wodą
Radal Siete Tazas: wreszcie woda
Kamper stoi pod drzewami nad rzeką, przed nim stolik i krzesła kempingowe
Nasze miejsce nad Río Claro
Duży, owłosiony brązowy ptasznik na ścianie, obok dla porównania dłoń
Wieczorny gość: ptasznik

Odcinek 4: Ruta 40 do Mendozy, dwanaście godzin na granicy i Radal Siete Tazas z ptasznikami.

Upał, kurz i chaos na granicy: road trip po Ruta 40 przez Amerykę Południową | Odcinek 4

Miniatura filmu: Upał, kurz i chaos na granicy: road trip po Ruta 40 przez Amerykę Południową | Odcinek 4

Po załadowaniu nawiązywane jest połączenie z YouTube (Google). Ochrona danych

Rwąca woda koło Villarriki w Rebel Duo

Koło Villarriki pierwszy packraft wreszcie trafił do wody. Schrotti został na kempingu Catrico nad rzeką, a do miejsca startu w mieście pojechaliśmy Uberem. Tuż przy moście nad Río Toltén napompowaliśmy nasz Anfibio Rebel Duo i we dwoje wróciliśmy wiosłując na kemping, dobre 18 kilometrów w dół rzeki w linii prostej. Zielona, szybka woda, gęsta zieleń na brzegach i mnóstwo frajdy: w tej okolicy spokojnie moglibyśmy zostać jeszcze kilka miesięcy.

Następnego dnia pojechaliśmy do Pucón. Na jeziorze Villarrica woda była prawie nieruchoma, a za nami stał ośnieżony wulkan Villarrica.

Judith pompuje czerwonego Rebel Duo na brzegu Río Toltén, za nią most łukowy
Gotowi do startu na Río Toltén w Villarrice
Selfie z packraftu: Chris i Judith w kaskach i czerwonych kurtkach w Rebel Duo na zielonej rzece
We dwoje w Rebel Duo na Río Toltén
Dwie osoby w czerwonym Rebel Duo na jeziorze Villarrica, za nimi ośnieżony wulkan Villarrica
Jezioro Villarrica z wulkanem za plecami

Odcinek 5: rwąca woda koło Pucón, jezioro u stóp wulkanu i jazda do promu w Hornopirén.

Anfibio Rebel Duo packraft przy wulkanie: woda górska, Carretera Austral, Patagonia | Odcinek 5

Miniatura filmu: Packraft Anfibio Rebel Duo przy wulkanie: rwąca woda, Carretera Austral, Patagonia | Odcinek 5

Po załadowaniu nawiązywane jest połączenie z YouTube (Google). Ochrona danych

Promem do Patagonii i rwąca woda w Delta MX

Za Puerto Montt zaczyna się Carretera Austral, a wkrótce droga kończy się nad wodą. W Hornopirén wjechaliśmy Schrottim na prom, który zabrał nas przez fiordy do Caleta Gonzalo. Od tego miejsca podróż znów wydawała się zupełnie inna: wilgotna, zielona, dzika.

W Parku Narodowym Pumalín szliśmy drewnianymi kładkami przez umiarkowany las deszczowy z ogromnymi, porośniętymi mchem drzewami. Takiej roślinności nigdy wcześniej nie widzieliśmy. Potem przyszła kolej na Anfibio Delta MX: na Río Blanco koło Chaitén Chris płynął przez kamienistą rwącą wodę. Nasz Delta MX towarzyszy nam od 2017 roku i tutaj też wszystko wytrzymał.

Spaliśmy prosto w szerokim korycie rzeki, między wyrzuconym drewnem a ogromnymi liśćmi nalki. Jedno z najpiękniejszych miejsc noclegowych całej podróży.

Kamper z podnoszonym dachem stoi przy drodze między lasem deszczowym a ścianami skalnymi
Po promie: Caleta Gonzalo
Judith stoi na drewnianej kładce między ogromnymi, porośniętymi mchem drzewami w lesie deszczowym
Las deszczowy w Parku Narodowym Pumalín
Chris unosi ręce w żółtym Delta MX na szerokiej, dzikiej rzece
Rwąca woda w Delta MX
Kamper w szerokim korycie rzeki między wyrzuconym drewnem a dużymi liśćmi nalki, w tle las i góry
Nocleg w korycie rzeki koło Chaitén

Wejście na wulkan Chaitén

Po południu weszliśmy pieszo na wulkan Chaitén. Szlak prowadzi stromo przez las deszczowy i obok martwych drzew, które wciąż przypominają o erupcji z 2008 roku. Na górze stoisz na krawędzi kaldery i patrzysz na szarą kopułę lawową, z której wciąż unosi się dym. Było naprawdę ciężko, a mimo to ta wycieczka należy do naszych ulubionych z całej podróży. Nasz dron uchwycił to wszystko z góry.

Panorama z krawędzi krateru wulkanu Chaitén na szarą kopułę lawową, w tle góry i jezioro
Przy kraterze wulkanu Chaitén
Selfie Chrisa i Judith w puchowych kurtkach na krawędzi krateru, za nimi kopuła lawowa i jezioro
Udało się: na szczycie wulkanu Chaitén

Odcinek 6: las deszczowy w Parku Narodowym Pumalín, rwąca woda w Delta MX, wulkan Chaitén i wędrówka do lodowca.

Packraft Anfibio Delta MX w Patagonii: wulkan i las deszczowy | Road trip 7000 km przez Amerykę Południową | Odcinek 6

Miniatura filmu: Packraft Anfibio Delta MX w Patagonii: wulkan i las deszczowy | Road trip 7000 km przez Amerykę Południową | Odcinek 6

Po załadowaniu nawiązywane jest połączenie z YouTube (Google). Ochrona danych

Święta przy lodowcu i wiosłowanie na fiordzie

24 grudnia poszliśmy w Parku Narodowym Corcovado do punktu widokowego z widokiem na wiszący lodowiec, oczywiście z kawą i ciastem. Sama Wigilia była skromna i przytulna: siedzieliśmy w vanie przy Carretera Austral z chlebem, wędliną i laptopem.

Potem zafundowaliśmy sobie dzień odpoczynku na kempingu Las Toninas nad fiordem Puyuhuapi. Stamtąd wypłynęliśmy w Rebel Duo, ale Judith szybko dostała choroby morskiej. Więc z powrotem na brzeg, zmiana łodzi i Chris popłynął dalej sam. Towarzystwo i tak miał: ciekawską fokę.

Widok przez drzewa na dolinę polodowcową z rzeką roztopową i lodowcem między górami
Widok na lodowiec 24 grudnia
Chris i Judith siedzą wieczorem w kamperze, na stole laptop, chleb i wędlina
Wigilia w vanie
Zdjęcie z drona: dwie osoby wiosłują w czerwonym Rebel Duo wzdłuż skalistego brzegu z zieloną wodą na fiordzie Puyuhuapi
Na fiordzie Puyuhuapi przy kempingu Las Toninas

Marmurowe jaskinie: własnym packraftem do Capillas de Mármol

W turkusowym jeziorze General Carrera woda przez tysiąclecia wypłukała w marmurze jaskinie, tunele i kaplice. Wystartowaliśmy w Puerto Mármol koło Bahía Mansa. Szczerze mówiąc, na początku zirytowało nas, że do jaskiń można wpływać tylko z wycieczką z przewodnikiem. Dobrze jednak, że mogliśmy zabrać własną łódź. Popłynęliśmy więc z grupą w Rebel Duo i nie musieliśmy wynajmować kajaka.

Po wycieczce pożegnaliśmy się z grupą, była kawa i ciasto, a wieczorem znaleźliśmy nocleg tuż nad jeziorem.

Marmurowa skała w kształcie grzyba z drzewami na szczycie wyrasta z turkusowej wody
Capillas de Mármol na jeziorze General Carrera
Judith i Chris w czerwonym Rebel Duo pod spiczastą marmurową skałą na turkusowym jeziorze
Z Rebel Duo przy marmurowych skałach
Judith, widoczna od tyłu, płynie w stronę marmurowego tunelu, przez otwór wpada światło
Do środka marmurowych jaskiń
Chris w kąpielówkach z kubkiem stoi w przejrzystej wodzie jeziora General Carrera, w tle góry
Ochłoda w jeziorze General Carrera po wycieczce
Judith gotuje przy otwartym tyle kampera, za nią jezioro General Carrera i góry w wieczornym świetle
Kolacja z widokiem na jezioro General Carrera

Odcinek 7: wiosłowanie przy kempingu Las Toninas, Cerro Castillo i marmurowe jaskinie.

Anfibio Rebel Duo w Patagonii: packrafting w Marmurowych Jaskiniach | Roadtrip 7000 km po Ameryce Południowej odcinek 7

Miniatura filmu: Anfibio Rebel Duo w Patagonii: packrafting w marmurowych jaskiniach | Road trip 7000 km przez Amerykę Południową odcinek 7

Po załadowaniu nawiązywane jest połączenie z YouTube (Google). Ochrona danych

Niekończący się dojazd do Parku Narodowego Perito Moreno

Na sylwestra dużo wcześniej zarezerwowaliśmy chatkę w Parque Nacional Perito Moreno. Chodzi o park narodowy w argentyńskiej prowincji Santa Cruz, nie o słynny lodowiec ani o miasto o tej samej nazwie. Koło Chile Chico wróciliśmy do Argentyny, a w Gobernador Gregores ostatni raz zatankowaliśmy do pełna. Stamtąd według zarządu parków narodowych do parku jest 220 kilometrów, z czego 90 kilometrów szutrem (Parques Nacionales Argentina, dostęp 16.11.2026). Wydaje się, że to się nigdy nie skończy.

A na szutrze to: szarańcza, całe masy. Wiele osobników ginie pod kołami, pozostałe zjadają martwe towarzyszki i same lądują na drodze. Przez to jest ich coraz więcej. Uznaliśmy to za obrzydliwe i fascynujące jednocześnie.

Zdjęcie z drona: idealnie prosta szutrowa droga przez płaski step, na niej nasz mały kamper
Niekończący się dojazd do Parku Narodowego Perito Moreno
Zbliżenie: duża szarańcza zjada martwe towarzyszki na szutrze
Szarańcza na Ruta 37: zjadają się nawzajem

Trzy dni w dziczy: od pięknej pogody do ulewy bez końca

Po zgłoszeniu się u strażników ruszyliśmy na pętlę na dwa i pół dnia: dwie noce w namiocie, trzecia w chatce. Pierwszy dzień był jak ze snu. Słońce, jezioro Belgrano w turkusie, jakiego nigdy wcześniej nie widzieliśmy, kawa i ciasto z widokiem.

Potem pogoda się zmieniła. Deszcz, patagoński wiatr i w pewnym momencie wszystko było przemoczone, także buty Chrisa, które były złym wyborem na tę trasę. W drugim obozie przyszło gorzkie odkrycie: nasze śpiwory nie były w wodoszczelnych workach i wieczorem sporo rzeczy było mokrych. Ostatecznie wszystko dobrze się skończyło, ale ta wycieczka naprawdę nas wykończyła.

Sprzęt na kilkudniową wędrówkę rozłożony na ziemi: plecaki, karimaty, jedzenie i kuchenka
Sprzęt na trzy dni w dziczy
Judith z dużym plecakiem w zielonym pokrowcu przeciwdeszczowym na ścieżce nad turkusowym jeziorem
Judith na pętli w Parku Narodowym Perito Moreno
Turkusowe jezioro Belgrano między górami pod chmurami, na pierwszym planie zwietrzałe drewno
Jezioro Belgrano: wody w takim kolorze nigdy wcześniej nie widzieliśmy
Judith w mokrej kurtce przeciwdeszczowej z kapturem je w lesie kawałek ciasta
Przerwa na ciasto w deszczu
Chris i Judith w odzieży przeciwdeszczowej siedzą nad brzegiem jeziora obok kuchenki, niebo jest szare
Obóz drugi: wszystko mokre

Odcinek 8: trzy dni czystej dziczy w Parku Narodowym Perito Moreno, ponad godzina filmu.

3 dni czystej dziczy na końcu świata: Patagonia Perito Moreno | Roadtrip 7000 km po Ameryce Południowej odcinek 8

Miniatura filmu: 3 dni czystej dziczy na końcu świata: Patagonia, Perito Moreno | Road trip 7000 km przez Amerykę Południową odcinek 8

Po załadowaniu nawiązywane jest połączenie z YouTube (Google). Ochrona danych

Sylwester w Refugio Archipiélago

Tym piękniejsza była ostatnia noc: sylwester w Refugio Archipiélago, małej drewnianej chatce z widokiem na jezioro i góry. W środku suszyły się kurtki, spodnie i śpiwory, a na zewnątrz rozciągał się krajobraz, który po deszczu wydawał nam się niemal nierealnie piękny. Ten park narodowy należy do naszych absolutnych ulubionych miejsc, i to nie tylko w tej podróży.

Judith unosi kciuk przed małą drewnianą chatką z tablicą Refugio Archipiélago
Nasza sylwestrowa chatka: Refugio Archipiélago
Wnętrze drewnianej chatki, na hakach suszą się kurtki, spodnie i śpiwory
Sylwester w chatce: najpierw wszystko wysuszyć

Zalane drogi i nowy plan

Deszcz miał swoje skutki: szutrowe drogi wokół parku rozmiękły, a odcinki Ruta 40 zamknięto na kilka dni. W drodze powrotnej w jednym miejscu droga była głęboko pod wodą. Przejechaliśmy Schrottim przez błotnistą wodę i prawie utknęliśmy. Ale się udało.

Ponieważ nasz lot powrotny nie miał na nas czekać, zmieniliśmy trasę i pojechaliśmy utwardzonymi drogami w stronę Río Gallegos. Parku Narodowego Monte León nie mogliśmy odwiedzić z powodu zniszczonych odcinków drogi. Za to była plaża z wrakiem statku i pancernik na poboczu.

Biały kamper przejeżdża przez zalaną szutrową drogę, brązowa woda pryska na boki
Przez zalaną drogę
Pancernik leży płasko na żwirze przy drodze
Pancernik na poboczu

Pali Aike: lawa jak na Islandii

Tuż za granicą, z powrotem w Chile, leży Park Narodowy Pali Aike: rozległy step pełen zastygłej lawy, kraterów i jaskiń. Między czarnymi blokami lawy stały gwanako, a po skałach przemknął lis. Ten krajobraz od razu przypomniał nam Islandię.

Gwanako stoi na czarnej skale lawowej, w tle step i pola lawy
Gwanako w Parku Narodowym Pali Aike
Lis między czarnymi blokami lawy, w tle krater i błękitne niebo
Pali Aike: lawa jak na Islandii

Jak wygląda Islandia, zobaczysz w naszym road tripie dookoła wyspy z tipi.

Road trip po Islandii: vanlife i przygoda z Tentipi na drodze nr 1 | 15 dni w tipi!

Miniatura filmu: Road trip po Islandii: vanlife i przygoda z Tentipi na drodze nr 1 | 15 dni w tipi!

Po załadowaniu nawiązywane jest połączenie z YouTube (Google). Ochrona danych

Punta Arenas: ciepły prysznic i szkielet

5 stycznia dotarliśmy do Punta Arenas nad Cieśniną Magellana. Wcześniej Chris z klasą pozmywał naczynia w morzu. Po tygodniach w kamperze zafundowaliśmy sobie mały hostel z ciepłym prysznicem i porządnym śniadaniem.

W centrum trafiliśmy do Vieja Patagonia, cudownie dziwacznego sklepu pełnego starych gazet, zdjęć i osobliwości, łącznie ze szkieletem w kapeluszu. Właściciel był przemiły i długo z nim rozmawialiśmy. Potem przyszedł czas pożegnania: Schrotti wrócił do Wicked Campers.

Chris w kąpielówkach kuca w płytkiej wodzie Cieśniny Magellana i płucze garnek
Zmywanie w Cieśninie Magellana
Judith śmieje się przy nakrytym stole śniadaniowym w hostelu
Wreszcie porządne śniadanie
Chris siedzi roześmiany obok szkieletu w kapeluszu w sklepie pełnym starych gazet i zdjęć
Chris i jego nowy przyjaciel w Punta Arenas

Odyseja powrotu

Powrót do domu zamienił się w odyseję: z Punta Arenas przez Santiago, Atlantę i Nowy Jork do Amsterdamu, z długim czekaniem pomiędzy. Przez dobre dwa i pół dnia praktycznie mieszkaliśmy na lotniskach. I tu nasza strategia bagażu podręcznego znów się opłaciła: z karimatą całkiem nieźle śpi się nawet na podłodze lotniska.

Judith śpi na karimacie na podłodze lotniska między plecakami i workami
Powrót: karimata w bagażu podręcznym się opłaca

Odcinek 9: zamknięta Ruta 40, Pali Aike, Punta Arenas i długa droga do domu.

Patagonia: zamknięta Ruta 40, Pali Aike i odyseja | Road trip przez Amerykę Południową odcinek 9

Miniatura filmu: Patagonia: zamknięta Ruta 40, Pali Aike i odyseja | Road trip przez Amerykę Południową odcinek 9

Po załadowaniu nawiązywane jest połączenie z YouTube (Google). Ochrona danych

Nasze packrafty w tej podróży

Reklama: linki oznaczone * to linki afiliacyjne. Jeśli przez nie kupisz, otrzymujemy prowizję, a cena dla ciebie się nie zmienia. Naszej opinii nie da się kupić, więcej w informacji o afiliacji.

Co jeszcze mieliśmy ze sobą, od namiotu i quiltów po aparat, Chris pokazuje w filmie o sprzęcie i kosztach podróży, wyżej w rozdziale Lista pakowania.

Cała podróż jako film

Z tego road tripu powstała nasza dziesięcioodcinkowa seria na YouTube. Poszczególne odcinki znajdziesz wyżej przy odpowiednich rozdziałach. Jeśli wolisz obejrzeć wszystko naraz: oto film z podróży i pełny dokument.

Przez Amerykę Południową kamperem: od pustyni do Patagonii!

Miniatura filmu: Kamperem przez Amerykę Południową: od pustyni do Patagonii!

Po załadowaniu nawiązywane jest połączenie z YouTube (Google). Ochrona danych

Roadtrip od Atacamy do Patagonii: cała nasza przygoda po Ameryce Południowej | dokument o vanlife

Miniatura filmu: Road trip z Atakamy do Patagonii: cała nasza przygoda w Ameryce Południowej | Dokument vanlife

Po załadowaniu nawiązywane jest połączenie z YouTube (Google). Ochrona danych

Wszystkie odcinki znajdziesz też w naszym przeglądzie filmów w dziale road tripy.

Więcej o Ameryce Południowej i naszych łodziach

WhatsApp